Als werkgever betaal je pseudo-eindheffing over een leaseauto wanneer de bijtelling bij de werknemer meer dan 30% van diens loon bedraagt. De eindheffing bedraagt 80% over het bedrag dat boven die grens uitkomt. Dit speelt met name bij werknemers met een laag salaris die een relatief dure leaseauto rijden.
De pseudo-eindheffing is een extra belastingmaatregel die werkgevers ontmoedigt om werknemers voordelen te geven die disproportioneel hoog zijn ten opzichte van hun inkomen. In dit artikel beantwoorden we de meest gestelde vragen over hoe deze heffing werkt, wanneer die geldt, en wat je er eventueel aan kunt doen.
Hoe wordt de pseudo-eindheffing over een leaseauto berekend?
De pseudo-eindheffing over een leaseauto wordt berekend door eerst vast te stellen hoeveel de bijtelling bedraagt die aan de werknemer wordt toegerekend. Vervolgens kijk je of die bijtelling meer is dan 30% van het fiscale loon van de werknemer. Over het deel dat boven die 30%-grens uitkomt, betaal je als werkgever 80% eindheffing.
Een concreet voorbeeld maakt dit duidelijk. Stel dat een werknemer een jaarsalaris heeft van 20.000 euro. De 30%-grens ligt dan op 6.000 euro. Als de jaarlijkse bijtelling voor de leaseauto 9.000 euro bedraagt, is het bovenmatige deel 3.000 euro. Over dat bedrag betaal je 80% pseudo-eindheffing, wat neerkomt op 2.400 euro extra belasting voor de werkgever.
Belangrijk om te weten is dat het gaat om het fiscale loon van de werknemer, dus het loon inclusief alle vergoedingen en verstrekkingen, maar vóór aftrek van de bijtelling zelf. De berekening vindt plaats op jaarbasis en wordt verwerkt via de loonaangifte.
Wanneer ben je als werkgever pseudo-eindheffing verschuldigd?
Je bent als werkgever pseudo-eindheffing verschuldigd op het moment dat de bijtelling van de leaseauto hoger is dan 30% van het fiscale jaarloon van de betreffende werknemer. Dit is een harde grens: zolang de bijtelling onder die 30% blijft, is er geen sprake van pseudo-eindheffing, ongeacht de cataloguswaarde van de auto.
In de praktijk komt dit het vaakst voor in twee situaties. Ten eerste bij werknemers met een laag of parttime salaris die toch een relatief dure leaseauto ter beschikking hebben. Ten tweede bij werknemers die gedurende het jaar minder zijn gaan werken of een lager salaris zijn gaan ontvangen, terwijl de leaseauto hetzelfde bleef.
Het is dus niet de auto zelf die de trigger vormt, maar de verhouding tussen de bijtelling en het loon. Een dure auto voor een goed verdienende werknemer leidt doorgaans niet tot pseudo-eindheffing, terwijl diezelfde auto voor een werknemer met een bescheiden salaris wél tot een heffing kan leiden. Als zakelijke leasepartner denken wij graag met je mee over hoe je dit soort situaties voorkomt.
Wat is het verschil tussen bijtelling en pseudo-eindheffing?
Bijtelling is een bedrag dat bij het belastbare inkomen van de werknemer wordt opgeteld omdat hij of zij privévoordeel heeft van een zakelijke leaseauto. Pseudo-eindheffing is een aparte belasting die de werkgever betaalt wanneer die bijtelling bovenmatig hoog is ten opzichte van het loon van de werknemer. Het zijn twee verschillende heffingen die op verschillende partijen drukken.
De bijtelling wordt berekend als een percentage van de cataloguswaarde van de auto en wordt verwerkt in de loonheffing van de werknemer. In 2026 geldt voor volledig elektrische auto’s een lager bijtellingspercentage dan voor auto’s met een verbrandingsmotor. De werknemer betaalt via zijn of haar loonheffing mee aan dit voordeel.
De pseudo-eindheffing is een aanvullende maatregel voor de werkgever. Die betaal je bovenop de reguliere loonheffingen en staat volledig los van wat de werknemer zelf afdraagt. Het doel is om te voorkomen dat werkgevers excessieve voordelen verstrekken aan werknemers met een laag inkomen. De twee heffingen kunnen dus tegelijkertijd van toepassing zijn op dezelfde leaseauto, maar raken elk een andere partij in de loonrelatie.
Welke leaseauto’s vallen onder de pseudo-eindheffing?
Alle leaseauto’s die aan werknemers ter beschikking worden gesteld en waarover bijtelling van toepassing is, kunnen in principe onder de pseudo-eindheffing vallen. Er is geen specifieke uitzondering voor bepaalde typen auto’s of brandstofsoorten. Wat bepaalt of de heffing geldt, is niet het type auto maar de verhouding tussen de bijtelling en het loon van de werknemer.
Dat betekent dat zowel operationele lease als financial lease in aanmerking kunnen komen, mits er sprake is van privégebruik en dus een bijtelling. Auto’s die uitsluitend zakelijk worden gebruikt en waarbij de werknemer een sluitende rittenadministratie bijhoudt, vallen buiten de bijtelling en daarmee ook buiten de pseudo-eindheffing.
Elektrische auto’s hebben een lager bijtellingspercentage, wat de kans verkleint dat de heffing van toepassing is. Maar ook bij een elektrische leaseauto kan de pseudo-eindheffing spelen als de cataloguswaarde hoog is en het salaris van de werknemer relatief laag. De brandstofsoort biedt dus geen automatische vrijstelling.
Hoe geef je pseudo-eindheffing op in de loonaangifte?
De pseudo-eindheffing over een leaseauto geef je op via de reguliere loonaangifte bij de Belastingdienst. Je verwerkt het bedrag als eindheffing in het aangiftetijdvak waarop het betrekking heeft. De heffing staat los van de loonheffing van de werknemer en wordt als afzonderlijke post door de werkgever afgedragen.
In de praktijk verloopt dit via de salarisadministratie. Je salarisadministrateur of het softwarepakket dat je gebruikt, berekent per werknemer of de bijtelling de 30%-grens overschrijdt en stelt het eindheffingsbedrag vast. Dat bedrag wordt vervolgens opgenomen in de loonaangifte onder de rubriek voor eindheffingen.
Het is verstandig om dit per aangiftetijdvak goed bij te houden, zeker als werknemers wisselende inkomsten hebben of als er gedurende het jaar iets verandert in de leasesituatie. Een fout in de aangifte kan leiden tot naheffingen of boetes. Zorg daarom dat je salarisadministrateur op de hoogte is van alle relevante leasecontracten en de bijbehorende cataloguswaarden.
Kun je de pseudo-eindheffing op een leaseauto vermijden of verlagen?
Ja, de pseudo-eindheffing op een leaseauto is in bepaalde situaties te vermijden of te verlagen. De meest directe manier is ervoor zorgen dat de bijtelling niet meer bedraagt dan 30% van het fiscale jaarloon van de werknemer. Dit kun je bereiken door de keuze van de leaseauto beter af te stemmen op het salaris van de werknemer, of door het salaris aan te passen als dat past binnen de arbeidsrelatie.
Een auto kiezen met een lagere bijtelling
Door te kiezen voor een auto met een lagere cataloguswaarde of een lager bijtellingspercentage, zoals een volledig elektrisch voertuig, daalt de bijtelling automatisch. Als die bijtelling daardoor onder de 30%-grens van het loon blijft, vervalt de pseudo-eindheffing volledig. Dit is vaak de meest praktische ingreep, zeker bij werknemers met een bescheiden salaris.
Zakelijk gebruik vastleggen en privégebruik uitsluiten
Als een werknemer de leaseauto uitsluitend zakelijk gebruikt en dat aantoonbaar vastlegt via een rittenadministratie, is er geen sprake van bijtelling. Zonder bijtelling is er ook geen pseudo-eindheffing. Dit vereist wel een sluitende en correcte kilometerregistratie, want de Belastingdienst stelt strenge eisen aan het bewijs van exclusief zakelijk gebruik.
Wil je als werkgever goed geïnformeerd een keuze maken over welke leaseauto’s passen bij je personeelsbestand, gebruik dan onze lease calculator om snel inzicht te krijgen in de kosten. Wij helpen je als werkgever graag om een leaseoplossing te vinden die past bij zowel de wensen van je medewerkers als de fiscale realiteit van jouw organisatie. Bekijk ook ons actuele leaseaanbod voor een overzicht van beschikbare modellen in verschillende prijsklassen.
