Pseudo-eindheffing bij privégebruik van een leaseauto betekent dat de werkgever een extra belastingbedrag betaalt bovenop de reguliere bijtelling die de werknemer al in zijn salaris verrekend krijgt. Dit speelt wanneer de bijtelling bij de werknemer een bepaalde grens overschrijdt. In dit artikel beantwoorden we de meest gestelde vragen over hoe pseudo-eindheffing precies werkt, hoe je het berekent en of je het kunt vermijden.
Wanneer is een werkgever pseudo-eindheffing verschuldigd?
Een werkgever is pseudo-eindheffing verschuldigd wanneer het voordeel uit privégebruik van een ter beschikking gestelde auto bij de werknemer leidt tot een loon dat boven de zogenoemde gebruikelijkloongrens of een specifieke drempel uitkomt binnen de werkkostenregeling. Concreet: als de fiscale bijtelling van de werknemer samen met het overige loon uitkomt boven 150% van het gebruikelijk loon, kan de werkgever te maken krijgen met een eindheffing.
De pseudo-eindheffing is in het leven geroepen om excessieve beloningen via loon in natura te ontmoedigen. Een leaseauto met een hoge cataloguswaarde genereert een hoge bijtelling. Als die bijtelling ertoe leidt dat de totale loonsom van een werknemer als bovenmatig wordt beschouwd, legt de Belastingdienst een extra heffing bij de werkgever neer. De werkgever betaalt deze heffing zelf en kan die niet verhalen op de werknemer.
In de praktijk speelt dit met name bij directeuren-grootaandeelhouders (DGA’s) en hoogbetaalde werknemers die rijden in een dure leaseauto. Voor een gemiddelde werknemer met een bescheiden leaseauto blijft pseudo-eindheffing in de meeste gevallen buiten beeld. Toch is het verstandig om als werkgever altijd de totale loonsom per werknemer te monitoren, zeker wanneer er sprake is van operationele lease met een hoge cataloguswaarde.
Hoe wordt de pseudo-eindheffing berekend bij privégebruik?
De pseudo-eindheffing bij privégebruik van een auto wordt berekend door het bovenmatige deel van het loon te vermenigvuldigen met het geldende eindheffingstarief van 80%. Het bovenmatige deel is het bedrag waarmee het loon van de werknemer, inclusief de fiscale bijtelling voor privégebruik, uitkomt boven 150% van het gebruikelijk loon voor een vergelijkbare functie.
Een vereenvoudigd rekenvoorbeeld maakt dit concreet. Stel dat het gebruikelijk loon voor een functie op 80.000 euro per jaar is vastgesteld. De grens van 150% ligt dan op 120.000 euro. Als de werknemer een basissalaris heeft van 100.000 euro en daarbovenop een bijtelling ontvangt van 30.000 euro (een leaseauto met een cataloguswaarde van circa 150.000 euro tegen 20% bijtelling), komt het totale loon op 130.000 euro. Het bovenmatige deel bedraagt dan 10.000 euro. De pseudo-eindheffing die de werkgever betaalt, is 80% van 10.000 euro, dus 8.000 euro.
Het is belangrijk te begrijpen dat de bijtelling voor privégebruik van een auto volledig meetelt in het loon voor de berekening van dit bovenmatige deel. De cataloguswaarde van de auto, het toepasselijke bijtellingspercentage en het reguliere salaris bepalen samen of en in welke mate de grens wordt overschreden. Een goede loonadministratie is daarmee onmisbaar.
Wat is het verschil tussen bijtelling en pseudo-eindheffing?
Bijtelling en pseudo-eindheffing zijn twee afzonderlijke fiscale instrumenten die allebei betrekking hebben op privégebruik van een zakelijke auto, maar die bij verschillende partijen terechtkomen. Bijtelling is een bedrag dat bij het belastbaar inkomen van de werknemer wordt opgeteld. Pseudo-eindheffing is een extra belasting die de werkgever zelf betaalt en die losstaat van de loonheffing die de werknemer verschuldigd is.
Bijtelling: heffing bij de werknemer
De fiscale bijtelling werkt als volgt: een werknemer die privé rijdt in een auto van de zaak, moet een percentage van de cataloguswaarde van die auto optellen bij zijn belastbaar loon. In 2026 geldt voor de meeste auto’s een bijtellingspercentage van 22%. Voor volledig elektrische auto’s geldt een lager percentage, al wordt dat voordeel de afgelopen jaren stapsgewijs afgebouwd. De werknemer betaalt via zijn aangifte inkomstenbelasting of via inhouding door de werkgever belasting over dit bedrag. De bijtelling is dus een voordeel in natura dat belast wordt als loon.
Pseudo-eindheffing: heffing bij de werkgever
Pseudo-eindheffing is een werkgeversheffing die bovenop de reguliere loonheffing komt. De werkgever betaalt 80% over het deel van het loon dat als bovenmatig wordt aangemerkt. Dit bedrag komt volledig voor rekening van de werkgever en wordt niet ingehouden op het nettoloon van de werknemer. Het is in feite een extra kostenpost voor de organisatie, bedoeld als rem op excessieve beloningen via loon in natura, zoals een dure leaseauto.
Kan een werkgever pseudo-eindheffing vermijden bij een leaseauto?
Ja, een werkgever kan pseudo-eindheffing bij een leaseauto vermijden door ervoor te zorgen dat het totale loon van de werknemer, inclusief de fiscale bijtelling, onder de grens van 150% van het gebruikelijk loon blijft. De meest directe manier is het kiezen van een leaseauto met een lagere cataloguswaarde, waardoor de bijtelling lager uitvalt.
Er zijn een aantal praktische strategieën die werkgevers toepassen om de grens niet te overschrijden:
- Kies voor een auto met een lagere cataloguswaarde. Een goedkopere leaseauto genereert een lagere bijtelling, wat het risico op een bovenmatig loon verkleint.
- Overweeg een elektrische leaseauto. Het lagere bijtellingspercentage voor elektrische voertuigen kan de totale bijtelling aanzienlijk verlagen, al is het verstandig de actuele percentages voor 2026 te controleren bij de Belastingdienst.
- Herzie de loonstructuur. Als een werknemer al een hoog salaris ontvangt, kan het verstandig zijn om de leaseauto anders te structureren of de cataloguswaarde te begrenzen.
- Gebruik de werkkostenregeling correct. Sommige kostenvergoedingen kunnen buiten het belastbaar loon worden gehouden via de vrije ruimte van de werkkostenregeling, maar een leaseauto met privégebruik valt hier doorgaans niet volledig onder.
Bij Leaselabel helpen we werkgevers graag bij het vinden van een leaseoplossing die past bij zowel de wensen van de werknemer als de fiscale situatie van het bedrijf. Of het nu gaat om zakelijke lease voor het MKB of maatwerk voor specifieke situaties, transparantie over de totale kosten staat altijd voorop. Wil je weten welke auto’s beschikbaar zijn en wat de bijtellingsgevolgen zijn? Bekijk dan ons actuele leaseaanbod.
Hoe geeft een werkgever pseudo-eindheffing aan bij de Belastingdienst?
Een werkgever geeft pseudo-eindheffing aan via de aangifte loonheffingen. De heffing wordt opgenomen in de loonaangifte over het tijdvak waarin het bovenmatige loon is genoten. De werkgever berekent zelf het bovenmatige deel, past het tarief van 80% toe en draagt dit bedrag af als onderdeel van de reguliere loonheffingenafdracht.
De aangifte verloopt in de praktijk via de volgende stappen:
- Bepaal het gebruikelijk loon voor de betreffende functie. Dit is het loon dat iemand in een vergelijkbare dienstbetrekking buiten de eigen organisatie zou verdienen.
- Bereken het totale loon van de werknemer, inclusief de fiscale bijtelling voor privégebruik van de leaseauto.
- Stel vast of het totale loon uitkomt boven 150% van het gebruikelijk loon. Zo ja, bereken het bovenmatige deel.
- Bereken de pseudo-eindheffing door het bovenmatige deel te vermenigvuldigen met 80%.
- Neem het bedrag op in de aangifte loonheffingen en draag het af aan de Belastingdienst binnen de gebruikelijke aangiftetermijn.
Het is verstandig om de berekeningen goed te documenteren in de loonadministratie. De Belastingdienst kan bij een controle vragen om onderbouwing van het gehanteerde gebruikelijk loon en de berekening van het bovenmatige deel. Een accountant of salarisadministrateur kan hierbij ondersteuning bieden.
Heb je vragen over hoe een leaseauto fiscaal uitpakt voor jouw specifieke situatie? Kijk dan op hoe leasing werkt of neem direct contact met ons op. We denken graag met je mee, zonder omwegen.
