Hoe verwerk je pseudo-eindheffing in de loonaangifte?

Pseudo-eindheffing verwerk je in de loonaangifte door het bedrag op te nemen in de rubriek voor eindheffingen, specifiek onder het toepasselijke pseudo-eindheffingstijdvak. De werkgever is de belastingplichtige, niet de werknemer, wat betekent dat deze heffing volledig voor rekening van de werkgever komt. In dit artikel beantwoorden we de meest gestelde vragen over pseudo-eindheffing: van de berekening tot de aangifte en veelgemaakte fouten.

Wat is pseudo-eindheffing en wanneer is het van toepassing?

Pseudo-eindheffing is een aanvullende loonbelasting die de werkgever betaalt over bepaalde beloningen aan werknemers, bovenop de reguliere loonheffing. Het is geen heffing die op het loon van de werknemer wordt ingehouden, maar een extra last voor de werkgever zelf. De heffing is van toepassing in een aantal specifieke situaties die de wetgever bewust heeft belast om fiscale prikkels te corrigeren.

In 2026 zijn er drie hoofdsituaties waarbij pseudo-eindheffing van toepassing is:

• Excessieve vertrekvergoedingen: wanneer een werknemer bij ontslag een vergoeding ontvangt die hoger is dan een bepaalde drempel, betaalt de werkgever 75% pseudo-eindheffing over het bovenmatige deel.
• Backservicepremies bij pensioenaangroei: bij bepaalde aanvullende pensioentoezeggingen kan pseudo-eindheffing verschuldigd zijn over de extra pensioenopbouw.
• Hoog loon boven de RVU-drempel: bij regelingen voor vervroegd uittreden (RVU) die niet voldoen aan de wettelijke vrijstelling, geldt een pseudo-eindheffing van 52% over het bovenmatige deel.

Het is belangrijk om te begrijpen dat pseudo-eindheffing een correctiemechanisme is. De wetgever wil voorkomen dat bepaalde beloningsvormen fiscaal aantrekkelijker worden dan regulier loon. Door de heffing bij de werkgever te leggen, wordt de prikkel om via deze routes te belonen geneutraliseerd. Voor werkgevers met een zakelijk wagenpark of mobiliteitsbudget is het daarnaast zinvol om te weten hoe leasekosten en loonkosten samenhangen. Meer hierover lees je op onze pagina over zakelijk leasen voor het MKB.

Hoe bereken je de pseudo-eindheffing?

De berekening van pseudo-eindheffing hangt af van de situatie. Bij een excessieve vertrekvergoeding bereken je eerst het toetsloon van de werknemer, vergelijk je dat met de ontvangen vergoeding, en pas je 75% toe op het deel dat de drempel overschrijdt. Bij een RVU pas je 52% toe op het bedrag boven de vrijgestelde drempel.

Berekening bij excessieve vertrekvergoedingen

Het toetsloon is het loon dat de werknemer in het jaar voor het ontslag heeft verdiend. Overschrijdt de vertrekvergoeding dit toetsloon, dan betaal je als werkgever 75% pseudo-eindheffing over het meerdere. Stel dat een werknemer een jaarloon had van 80.000 euro en een vertrekvergoeding ontvangt van 150.000 euro. Het meerdere boven het toetsloon is dan 70.000 euro, waarover de werkgever 52.500 euro pseudo-eindheffing verschuldigd is.

Let op: er gelden specifieke regels voor het bepalen van het toetsloon, zoals de behandeling van bijzondere beloningen en de periode waarover gemeten wordt. Raadpleeg altijd de actuele handleiding van de Belastingdienst voor de exacte parameters van het lopende jaar.

Berekening bij regelingen voor vervroegd uittreden

Bij een RVU geldt een vrijstelling tot een bepaald maandbedrag. Over het deel van de uitkering dat boven deze vrijstelling uitkomt, betaal je als werkgever 52% pseudo-eindheffing. De vrijstellingsgrens wordt jaarlijks geïndexeerd, dus controleer altijd de actuele bedragen voor 2026 via de Belastingdienst of je salarisadministrateur.

Waar in de loonaangifte voer je pseudo-eindheffing in?

Pseudo-eindheffing voer je in de loonaangifte in onder de rubriek eindheffingen, in het specifieke veld dat is aangewezen voor de betreffende pseudo-eindheffingssoort. In de aangifte loonheffingen onderscheidt de Belastingdienst aparte rubrieken voor excessieve vertrekvergoedingen, backservice en RVU. Je vult het berekende heffingsbedrag in, niet het grondslagbedrag.

Praktisch gezien werkt het als volgt in de meeste softwarepakketten voor salarisadministratie:

1. Navigeer naar het tabblad of de sectie voor eindheffingen in je aangifte.
2. Selecteer de juiste code voor de van toepassing zijnde pseudo-eindheffing.
3. Voer het berekende heffingsbedrag in (dus al vermenigvuldigd met het toepasselijke percentage).
4. Controleer of het bedrag correct is opgenomen in het totaaloverzicht van de aangifte.
5. Dien de aangifte in via het beveiligde portaal van de Belastingdienst of via je softwarepakket.

De pseudo-eindheffing wordt aangegeven in het tijdvak waarin de betreffende betaling of toezegging plaatsvindt. Voor een vertrekvergoeding is dat het tijdvak van uitbetaling. Voor backservice kan dat het tijdvak zijn van de pensioentoezegging. Twijfel je over het juiste tijdvak? Laat dit dan controleren door een fiscalist of je salarisadministrateur, want een verkeerd tijdvak kan leiden tot correcties en eventuele rente.

Wat zijn veelgemaakte fouten bij het verwerken van pseudo-eindheffing?

De meest gemaakte fout bij het verwerken van pseudo-eindheffing is het invoeren van de grondslag in plaats van het berekende heffingsbedrag. Daarnaast vergeten werkgevers regelmatig te controleren of de juiste rubriek is geselecteerd, wat leidt tot een onjuiste verwerking die pas bij een controle aan het licht komt.

Andere veelvoorkomende fouten zijn:

• Verkeerd toetsloon hanteren: het toetsloon wordt soms berekend over het verkeerde jaar of met verkeerde looncomponenten, waardoor de grondslag onjuist is.
• Vergeten de RVU-vrijstelling toe te passen: werkgevers passen de heffing soms toe op het volledige uitkeringsbedrag in plaats van alleen het bovenmatige deel.
• Te laat aangeven: pseudo-eindheffing moet worden opgenomen in de aangifte van het tijdvak van de betaling. Een naheffing is kostbaar en kan ook rente met zich meebrengen.
• Geen afstemming met de loonadministratie: als de pseudo-eindheffing niet is gekoppeld aan de onderliggende betaling in de loonadministratie, ontstaan er inconsistenties die bij een audit problemen geven.
• Vergeten aangifte te corrigeren bij terugvordering: als een vertrekvergoeding deels wordt teruggevorderd, moet ook de pseudo-eindheffing worden gecorrigeerd via een correctieaangifte.

Een goede manier om fouten te voorkomen is het gebruik van een checklist per uitbetalingsmoment waarbij pseudo-eindheffing speelt. Zorg dat je salarisadministrateur of fiscalist de berekening altijd controleert voordat de aangifte wordt ingediend.

Wanneer moet je pseudo-eindheffing afdragen aan de Belastingdienst?

Pseudo-eindheffing moet worden afgedragen in hetzelfde tijdvak als de loonaangifte waarin je de heffing hebt opgenomen. De betalingstermijn is gelijk aan die van de reguliere loonheffingen: voor maandaangevers is de uiterste betaaldatum doorgaans de laatste werkdag van de maand na het aangiftetijdvak.

De afdracht verloopt via de gebruikelijke betaalstroom voor loonheffingen. Je betaalt het totale bedrag aan loonheffingen inclusief de pseudo-eindheffing in één betaling aan de Belastingdienst, met vermelding van het tijdvak en het loonheffingsnummer. Er is geen aparte betalingsprocedure voor pseudo-eindheffing.

Betaal je te laat, dan rekent de Belastingdienst belastingrente. Betaal je te weinig omdat je de pseudo-eindheffing niet of onjuist hebt berekend, dan volgt een naheffingsaanslag, mogelijk aangevuld met een verzuimboete. Het loont dus om de berekening zorgvuldig te maken en zo nodig vroegtijdig een voorlopige berekening te laten toetsen door een specialist.

Heb je als ondernemer ook vragen over hoe zakelijke mobiliteitskosten, zoals een leaseauto, invloed hebben op je loonkosten en fiscale positie? Bij Leaselabel helpen we ondernemers graag verder. Bekijk hoe ons leaseproces werkt of gebruik onze lease calculator om snel inzicht te krijgen in de kosten.