Voor werkgevers geldt in 2026 een pseudo-eindheffing van 22% over het gedeelte van het loon dat boven de grens van 150% van het maximale dagloon uitkomt. Dit percentage is van toepassing wanneer een werknemer in het voorgaande kalenderjaar een loon heeft ontvangen dat boven een vastgestelde drempelwaarde ligt. In dit artikel beantwoorden we de meest gestelde vragen over de pseudo-eindheffing, van de berekeningsgrondslag tot de aangifte in de loonaangifte.
Wanneer bent u als werkgever pseudo-eindheffing verschuldigd?
Als werkgever bent u pseudo-eindheffing verschuldigd wanneer u in het voorafgaande kalenderjaar aan een werknemer een loon heeft betaald dat hoger is dan de wettelijke drempelwaarde. In 2026 geldt deze verplichting als het loon van een werknemer in 2025 uitkwam boven 150% van het maximale dagloon, omgerekend naar een jaarbedrag.
De pseudo-eindheffing is een aanvullende werkgeversheffing die bovenop de reguliere loonheffing komt. Het is geen heffing die u op de werknemer kunt verhalen; de last ligt volledig bij u als werkgever. De regeling is ingevoerd om excessieve beloningen te ontmoedigen en geldt voor alle werkgevers in Nederland, ongeacht de omvang van het bedrijf.
Concreet betekent dit dat u als werkgever elk jaar moet controleren of een van uw werknemers in het voorgaande jaar boven de drempelwaarde is uitgekomen. Doet u dat niet, dan riskeert u een naheffing van de Belastingdienst. De verplichting geldt per individuele werknemer en niet voor de totale loonsom van uw organisatie.
Welk percentage geldt er voor de pseudo-eindheffing hoog loon?
Het percentage voor de pseudo-eindheffing bij hoog loon bedraagt 22%. Dit tarief is van toepassing op het gedeelte van het loon dat de vastgestelde drempelwaarde overschrijdt. U betaalt dit percentage als werkgeversbelasting bovenop de al ingehouden loonheffingen van de werknemer.
Het percentage van 22% geldt over het zogeheten excessieve deel van het loon. Dit is het bedrag waarmee het jaarloon van de werknemer uitstijgt boven 150% van het maximale dagloon. Het gaat dus niet om het volledige jaarloon, maar uitsluitend om het bovenmatige gedeelte.
Ter illustratie: als de drempelwaarde in een bepaald jaar uitkomt op 90.000 euro en een werknemer heeft 110.000 euro verdiend, dan bedraagt de grondslag 20.000 euro. Daarover betaalt u als werkgever 22% pseudo-eindheffing, wat neerkomt op 4.400 euro. Dit bedrag is een extra werkgeverslast en is niet aftrekbaar als loonkosten voor de vennootschapsbelasting.
Hoe wordt de grondslag voor pseudo-eindheffing berekend?
De grondslag voor de pseudo-eindheffing wordt berekend door het totale loon van een werknemer in het voorgaande kalenderjaar te verminderen met de wettelijke drempelwaarde. Het resterende bedrag, het excessieve deel, vormt de grondslag waarover u het tarief van 22% toepast.
Bij het bepalen van de grondslag telt niet alleen het vaste salaris mee. De Belastingdienst hanteert een breed loonbegrip. Daaronder vallen onder andere:
- Vast salaris en vakantiegeld
- Bonussen en winstuitkeringen
- Aandelenopties en aandelen die in het betreffende jaar zijn toegekend of uitgeoefend
- Vergoedingen die tot het loon worden gerekend
- Pensioenuitkeringen vallen doorgaans buiten de grondslag
Het is belangrijk om te weten dat de drempelwaarde jaarlijks wordt aangepast op basis van het maximale dagloon. Dit maximale dagloon wordt elk jaar vastgesteld door het UWV. Controleer daarom elk jaar opnieuw wat de actuele drempelwaarde is, zodat u niet voor verrassingen komt te staan bij het opmaken van de loonaangifte over het voorgaande jaar.
Heeft u werknemers met een variabel beloningspakket, zoals aandelenopties of prestatiegebonden bonussen? Dan is het verstandig om gedurende het jaar al bij te houden of het loon van die medewerkers in de buurt van de drempelwaarde komt. Zo voorkomt u dat de pseudo-eindheffing onverwacht hoog uitvalt.
Wat is het verschil tussen pseudo-eindheffing en reguliere eindheffing?
Het verschil tussen pseudo-eindheffing en reguliere eindheffing zit in de aanleiding en de berekeningsbasis. Reguliere eindheffing is een heffing die werkgevers betalen over bepaalde vergoedingen en verstrekkingen, zoals de werkkostenregeling. Pseudo-eindheffing is specifiek bedoeld als extra heffing op excessief hoge lonen en is een afzonderlijke, aanvullende verplichting.
Reguliere eindheffing
Bij reguliere eindheffing draagt de werkgever loonbelasting af over bepaalde vergoedingen die niet individueel worden toegerekend aan werknemers. Denk hierbij aan personeelsfeesten, bedrijfsfitness of kleine geschenken. De werknemer merkt hier niets van; de heffing is volledig voor rekening van de werkgever. De reguliere eindheffing is onderdeel van de werkkostenregeling en kent een vrije ruimte waarbinnen geen eindheffing verschuldigd is.
Pseudo-eindheffing
Pseudo-eindheffing is een aparte heffing die uitsluitend van toepassing is wanneer een individuele werknemer een loon heeft genoten boven de wettelijke drempelwaarde. Het is geen onderdeel van de werkkostenregeling en kent geen vrije ruimte. De heffing wordt berekend op basis van het loon uit het voorgaande jaar en wordt in het lopende jaar aangegeven en afgedragen. Net als bij reguliere eindheffing kan de werkgever dit bedrag niet verhalen op de werknemer.
Hoe geeft u pseudo-eindheffing aan in de loonaangifte?
U geeft de pseudo-eindheffing aan in de loonaangifte over het tijdvak waarin de heffing verschuldigd is. Dit is doorgaans de aangifte over de maand maart van het lopende jaar, omdat u dan aangifte doet over het loon dat uw werknemer in het voorgaande kalenderjaar heeft ontvangen. U vermeldt het verschuldigde bedrag in het daarvoor bestemde veld in de aangifte loonheffingen.
De aangifte verloopt via de gebruikelijke weg van de loonaangifte bij de Belastingdienst. U hoeft geen aparte aangifte in te dienen voor de pseudo-eindheffing. De stappen zijn als volgt:
- Stel per werknemer vast of het loon in het voorgaande jaar boven de drempelwaarde uitkwam.
- Bereken het excessieve deel van het loon per werknemer.
- Bereken de verschuldigde pseudo-eindheffing door het excessieve deel te vermenigvuldigen met 22%.
- Vermeld het totaalbedrag in de loonaangifte over de betreffende aangifteperiode.
- Draag het bedrag tegelijk met de overige loonheffingen af aan de Belastingdienst.
Houd er rekening mee dat de pseudo-eindheffing niet aftrekbaar is als loonkosten voor de vennootschapsbelasting. Dit maakt de totale fiscale last van excessieve beloningen aanzienlijk hoger dan op het eerste gezicht lijkt. Het loont dan ook om bij de beloningsstructuur van uw medewerkers vooraf goed te letten op de gevolgen voor de werkgeverslasten.
Heeft u vragen over uw mobiliteitsbeleid of wilt u meer weten over hoe een leaseauto past binnen een fiscaal aantrekkelijk beloningspakket? Bij Leaselabel helpen we zakelijke rijders en MKB-ondernemers graag verder met een transparante en toegankelijke leaseoplossing. Zo kunt u uw medewerkers aantrekkelijk belonen zonder onnodige fiscale verrassingen.
